ഓർമ്മകളിൽ ഒരു വിപ്ലവകാലം
---------------------------------------------------
"സിദ്ധു,നീ മറന്നോ അവളെ".......
തീർത്തും അപ്രതീക്ഷിതമായിരുന്നു ലാവണ്യയുടെ ചോദ്യം.ആ ചോദ്യം എന്റെ ഓർമ്മകളെ ഒരുപാട് പിന്നിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.. ചെങ്കൊടിയുമായി മഹാരാജിന്റെ ഇടനാഴിയിലൂടെ നടന്ന ആ കാലത്തിലേക്ക്.ആ ഇടനാഴികൾക്ക് ഒരുപാട് കഥകൾ പറയാനുണ്ടായിരുന്നു.സൗഹൃദത്തിന്റെ,പ്രണയത്തിന്റെ,വിരഹത്തിന്റെ,
സ്വപ്നങ്ങളുടെ,പ്രതീക്ഷകളുടെ അങ്ങനെ പലതും.ചെറുതെങ്കിലും കഥകളും കവിതകളും ഒക്കെ എഴുതി ഫേസ്ബുക്കിൽ ഇടുന്ന ശീലമുണ്ടായിരുന്നു എനിക്ക്.കുറെ ലൈക്കുകളും കമന്റുകളും ഒക്കെ കിട്ടാറുമുണ്ട്,പലപ്പോഴും അതൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കാറുമില്ല.അങ്ങനെ ഒരു ദിവസം ഫോള്ളോവെഴ്സിന്റെ ലിസ്റ്റിലാണ് അവളുടെ പേര് ആദ്യമായി കാണുന്നത്.പാർവ്വതി....
വെറുതെ ഒരു കൗതുകത്തിന് പ്രോഫൈലെടുത്തുനോക്കി,എന്റെ കോളേജിലാണ് പഠിക്കുന്നത് ജൂനിയർ ആണ്.ഫോള്ളോവെറിന് അങ്ങോട്ട് റിക്വസ്റ്റ് അയക്കുന്നത് മോശമല്ലേ അതും ഒരു പെൺകുട്ടിക്ക്!!
അടുത്ത ദിവസം കോളേജിൽ ചെന്നപ്പോൾ അവളുടെ കാര്യം എല്ലാം മറന്നിരുന്നു.......
പിന്നീട് ആർട്സ് ഡേയ്ക്ക് എന്റെ മാത്രം കുത്തകയായിരുന്നു ഷോർട് സ്റ്റോറി എഴുത്തിൽ ഒന്നാം സമ്മാനം നേടിക്കൊണ്ട് പാർവ്വതി എന്ന പേര് വീണ്ടും ഞാൻ കേൾക്കാൻ തുടങ്ങി.... അപ്പോൾ തോന്നിയതാണ് അവളെ ഒന്ന് കാണണം പരിചയപ്പെടണം എന്ന ഒക്കെ.ജൂനിയർസിനോട് തിരക്കി അവളുടെ ക്ലാസ് കണ്ടുപിടിച്ചു.അങ്ങനെ അവളെ കാണാൻ പോകുന്നത് ഒരു പതിവാക്കി തുടങ്ങി.എന്നും സംസാരിക്കാൻ മനഃപൂർവം കാരണങ്ങൾ കണ്ടെത്തി... എപ്പോഴോ ഞങ്ങൾ പരസ്പരം ഇഷ്ടപ്പെട്ടു തുടങ്ങിയിരുന്നു.. ആ സമയത്താണ് കോളേജിൽ ഇലക്ഷന് നടക്കാൻ പോകുന്നത്.ഞങ്ങളുടെ പാർട്ടി എല്ലാ സീറ്റുകളിലും മത്സരിക്കുണ്ട്.
ഒരു പക്ഷെ പാർട്ടി തന്ന സപ്പോർട്ടോ പ്രായത്തിന്റെ ചോര തിളപ്പോ കാരണം ഞാൻ ഒരു വലിയ തെറ്റ് ചെയ്തു ......
പിന്നിൽ നിന്നും ആരോ കൈയിൽ വെച്ച് തന്ന കത്തി വെച് ഞാൻ ഒരു പോലീസുകാരനെ കുത്തി...
ആ മനുഷ്യൻ എന്റെ കയ്യിൽ മുറുകെ പിടിച്ചിരുന്നു,അപ്പോഴേക്കും അയാൾ പതിയെ താഴെ വീണിരുന്നു ..
നടുക്കം വിട്ടുമാറാതെ ഞാൻ നാട് വിട്ട് എങ്ങോട്ടോ ഓടി...
ഒടുക്കം ഇവിടെ വന്നടിഞ്ഞു വർഷം 6 കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു ഇപ്പോൾ ഞാൻ വീണ്ടും ആ നാട്ടിലേക്ക് പോവുകയാണ്..
അറിവില്ലാത്ത പ്രായത്തിലെ ആ ക്രൂരതയുടെ ഫലം ഒരുപാട് വലുതായിരുന്നു.. ജീവൻ തിരിച്ചു കിട്ടിയെങ്കിലും ഒന്ന് അനങ്ങാൻ പോലും കഴിയാതെ 6  വർഷമായി ഒരു കട്ടിലിൽ തന്നെ ജീവിതം തള്ളി നീക്കുന്നു ആ മനുഷ്യൻ....
അയാളുടെ മകളെ വിവാഹം കഴിപ്പിച്ചയക്കാൻ അയാൾക്ക്‌ കഴിഞ്ഞില്ല .. മകന്റെ പഠിത്തം,വീടിന്റെ ലോൺ അങ്ങനെ എല്ലാം എല്ലാം താറുമാറായി കാരണം ഞാൻ എന്ന ഒറ്റ വെക്തി ....
ജീവിതം തിരിച്ചു പിടിക്കാനുള്ള തിരക്കിൽ എപ്പോഴോ ഞാൻ അവളെ മറന്നിരുന്നു,പാർവ്വതിയെ.....

അല്ലെങ്കിലും സ്വന്തം അച്ഛനെ ജീവച്ഛവമാക്കിയാളിനെ  അവൾ എങ്ങനെ പ്രണയിക്കും..... !!
അക്ഷയ്.           

സേതുലക്ഷ്മി
----------------------
ജോലി കിട്ടിയിട്ട് മതി കല്യാണം എന്ന തീരുമാനത്തിൽ ഉറച്ചുനിന്ന ഞാൻ ഒടുക്കം അമ്മയുടെ വാശിക്ക് മുന്നിൽ കീഴടങ്ങി.അങ്ങനെ എന്റെ കല്യാണം ഉറപ്പിച്ചു എല്ലാം പെട്ടന്ന് ആയിരുന്നു 2 ആഴ്ചകൂടി കഴിഞ്ഞു കല്യാണം,സേതു ലക്ഷ്മി ഒരു പാവം നാട്ടിൻപുറത്തുകാരി പെണ്ണ്..
വീട്ടിൽ എല്ലാവര്ക്കും അവളെ നന്നായി ഇഷ്ടപ്പെട്ടു.അങ്ങനെ കല്യാണത്തോട് അനുബന്ധിച്ചു എല്ലാ ദുശീലങ്ങളൂം മാറ്റി വെക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.അങ്ങനെ ഞാൻ കഥയും കവിതയും ഒക്കെ എഴുതാൻ ഉപയോഗിച്ച ഒരു ഫേസ്ബുക്ക് ഐ ടി യുണ്ടായിരുന്നു അതിൽ കയറി എന്റെ സിംഗിൾ സ്റ്റാറ്റസ് മാറ്റി ഗോട്ട് എൻഗേജ്ഡ് എന്ന് ഇട്ടു.ലോഗ് ഔട്ട് ചെയ്തു പോകാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ഒരു മെസ്സേജ് വന്നു..
"ശെരിക്കും കല്യാണം ഉറപ്പിച്ചോ അതോ".....
ഞാൻ ആദ്യം ഒന്ന് ഞെട്ടി,അക്കൗണ്ട് എടുത്തു നോക്കി അഞ്ജലി അതായിരുന്ന അവളുടെ പേര്.അവളുടെ മെസ്സേജിന് ഞാൻ മറുപടി കൊടുത്തു,
"യെസ് ഉറപ്പിച്ചു അടുത്ത മാസം 20നു എന്റെ കല്യാണം ആണ്. ആരാണ് നിങ്ങൾ ?"
അവളുടെ മറുപടി വന്നു. 
"ഞാൻ ഞാൻ മാഷിന്റെ ഒരു ആരാധികയാണ്.ഒരു ഫ്രണ്ട് റിക്വസ്റ്റ് അയച്ചു ശല്യപെടുത്തണ്ടല്ലോ എന്ന് കരുതി ഫൊള്ളവർ ആയി തുടരുന്നു എന്ന് മാത്രം".
ഞാൻ തിരിച്ചു ഒരു സ്മൈലിയിൽ മറുപടി ഒതുക്കി.
"മാഷ് എഴുതിയതിൽ പലതും എന്റെ ജീവിതമായിരുന്നു....ആ എഴുത്തിനെ ഞാൻ ഒരുപാട് ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ അതിലൂടെ നിങ്ങളെയും.മാഷ് എഴുതുന്ന കഥകൾക്ക് ഒരു വല്ലാത്ത ഫീൽ ആണ്".
അവൾ പറഞ്ഞു നിർത്തി ഞാൻ അകെ അമ്പരന്നു പോയി.എന്ത് പറയണം എന്ന് അറിയാത്ത അകെ ഒരു വല്ലാത്ത അവസ്ഥ,രണ്ടും കല്പിച്ചു ഞാൻ സംസാരിച്ചു
"നിങ്ങൾ എന്താണ് പറയുന്നത് ഏതാണ്ട് 2 ആഴ്ച കൂടി കഴിഞ്ഞാൽ എന്റെ കല്യാണമാണ് എന്തുകൊണ്ട് ഇത്  ഇത്രയും നാള് മറച്ചുവെച്ചു ?"   
"അത് എനിക്ക് ഇപ്പോൾ ആണ് പറയാൻ ധൈര്യം വന്നത്.എന്തോ ആ സ്റ്റാറ്റസ് കണ്ടപ്പോൾ പെട്ടന്ന് എന്തോ നഷ്ടപെട്ട പോലെ ഒരു തോന്നൽ "
അവൾ മറുപടി പറഞ്ഞു.
"ഞാൻ നിന്നെ ബ്ലോക്ക് ചെയ്യാൻ പോകുന്നു സോറി."
തുറന്നടിച്ച പോലെ ഞാൻ മറുപടി പറഞ്ഞു.ബ്ലോക്ക് ചെയ്യുന്നതിന് മുന്നേ അവളുടെ മെസ്സേജ് വന്നു..
"പ്ലീസ് അങ്ങനെ ചെയ്യരുത് മാഷ് ഇല്ലാതെ എനിക്ക് പറ്റില്ല.ഞാൻ എന്റെ ജീവിതം അവസാനിപ്പിക്കും നിങ്ങൾ അല്ലാതെ എനിക്ക് ഒരു ജീവിതം വേണ്ട.എനിക്ക് അതിന് കഴിയില്ല........" 
ഞാൻ അവളെ ബ്ലോക്ക് ചെയ്തു.

                                                                    നാല് വർഷം കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു എല്ലാം കഴിഞ്ഞിട്ട്... ഇപ്പോൾ ഇവിടെ ഈ മരുഭൂമിയിൽ ഞാൻ എന്റെ ജീവിതം കെട്ടി പടുക്കുന്നു.എന്നെ ഓർമകളിൽ നിന്നും ഉണർത്തികൊണ്ട് ഫോൺ വന്നു സേതു ആണ്
"ചേട്ടൻ എന്താ വിളിക്കാതിരുന്നത് ഞാൻ കുറെ കാത്തു.മോൻ ഇത്രയും നേരം ഉണർന്നു ഇരിക്കുവായിരുന്നു അച്ഛൻ വിളിക്കും,അവനു ചക്കര ഉമ്മ കൊടുക്കും എന്ന് ഒക്കെ പറഞ്ഞു,എവിടുന്നു നിങ്ങള്‍ക്ക് ഇപ്പൊ ഞങ്ങളോട് സ്നേഹം ഒന്നുമില്ല,ഞങ്ങളെ അങ്ങോട്ട് കൊണ്ടുപോകുന്ന കാര്യത്തിൽ ഒരു തീരുമാനവും ഇല്ല "
അവൾ പതിവ് സങ്കടങ്ങളുടെ ഒരു നിരതന്നെ പുറത്തെടുത്തു....
"നീ എന്താ എന്റെ അവസ്ഥ മനസ്സിലാക്കാതെ പുതിയ ജോലിക്ക് കയറിയിട്ട് 1 കൊല്ലം പോലുമായില്ല,അതുമാത്രമല്ല ഇപ്പൊ ഇവിടുത്തെ നിയമം ഒക്കെ ഭയങ്കര സ്ട്രിക്ട് ആണ്".
ഞാൻ മറുപടി പറഞ്ഞു.
"വേണ്ട ഒന്നും പറയണ്ട നിങ്ങള്‍ക്ക് ഇപ്പൊ ആ പഴയ സ്നേഹം ഒന്നുമില്ല".
അവൾ കരയാൻ തുടങ്ങി.
"നീ ഫോൺ വെക്ക് നാളെ വിളിക്കാം,ഞാൻ ഉറങ്ങാൻ പോകുവാ നല്ല ക്ഷീണം"
ഞാൻ ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു
"ആരാ ഫോണിൽ സേതു ആണോ !!"
ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കി അഞ്ജലി !! കയ്യിൽ ഇരുന്ന ഒരു കപ്പ് കാപ്പി എനിക്ക് നേരെ നീട്ടി ഞാൻ അത് വാങ്ങി കൊണ്ട് മൂളി
"എന്താ പതിവ് പ്രേശ്നങ്ങൾ തന്നെ ആണോ !!"
"ഞാൻ അവളോട് എന്ത് പറയും എനിക്ക് ഇവിടെ വേറെ ഭാര്യ ഉണ്ടെന്നോ ? അതുകൊണ്ടാണ് അവരെ ഞാൻ കൊണ്ടുവരാത്തത് എന്നോ ? അന്ന് നിന്റെ  അക്കൗണ്ട് ബ്ലോക്ക് ചെയ്യണ്ടായിരുന്നു ".......
ഞാൻ കാപ്പിയുമായി ബാല്കണിയിലേക്കു ഇറങ്ങി,അവിടെ ആകാശം നിറയെ നക്ഷത്രങ്ങൾ എന്നെ തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി.......        
അക്ഷയ്. 

ഒരു മാമ്പഴക്കാലത്തിന്റെ ഓർമ്മ

----------------------------------------------------

പണ്ട് വേനലവധിക്ക് സ്കൂൾ അടച്ചാൽ  ആലപ്പുഴയിലുള്ള അമ്മേടെ വീട്ടിൽ പോകും ഞാനും ചേച്ചിയും കൂടി.സ്കൂൾ അടക്കുന്നതിന്റെ അന്ന് വൈകിട്ട് തന്നെ  മുത്തച്ഛൻ എത്തും  ഞങ്ങളെ കൂട്ടാൻ.പിന്നെ വരമ്പിന്റെ വക്കിലൂടെയും  തോടിന്റെ വക്കിലൂടെയും  എല്ലാം ഓടി തുണിയിൽ എല്ലാം ചേറും ചെളിയും എല്ലാം ആക്കി വീട്ടിൽ ചെല്ലും.അവിടെ അമ്മമ്മ നല്ല കഞ്ഞിയും മാങ്ങാ പുളിശ്ശേരിയും പപ്പടവും ഒക്കെ ഒരുക്കി കാത്തിരിക്കും.അവധി തുടങ്ങി കഴിഞ്ഞാൽ അവിടെ മാമ്പഴക്കാലമാണ്.മുറ്റത്തെ മാവ് നിറയെ തേനൂറുന്ന മാമ്പഴങ്ങൾ  നിറയും.പിള്ളേരുടെ കൂടെ മാവിൽ കല്ലെറിയാൻ മുത്തച്ഛനും കൂടും !! നല്ല പുളിയുള്ള പച്ച മാങ്ങയും പറിച്ചു കൊതിയോടെ ഉപ്പും മുളകും ചേർത്ത് കൂട്ടുകാരുടെ കൂടെ വെടിയും പറഞ്ഞു പാടത്തിരുന്നു കഴിക്കും,പിന്നെ വെയില് ആറുമ്പോൾ കളിക്കാനും കൂടും എല്ലാവരും.

                                                           പിന്നീട് അങ്ങോട്ട് പ്രായം കൂടി കൂടി വന്നപ്പോൾ വേനലവധിയും കുറഞ്ഞു വന്നു.അങ്ങനെ അമ്മേടെ വീട്ടിൽ അഥിതികൾ ആയി മാറി ഞങ്ങൾ ഇരുവരും.ഞാൻ പത്താം ക്ലാസ്സിൽ പഠിക്കുമ്പോൾ മുത്തച്ഛൻ മരിച്ചുപോയി.തീർത്തും അപ്രതീക്ഷിമായിരുന്ന ആ മരണം എന്നെ ഒരുപാട് തളർത്തിയിരുന്നു.അമ്മമ്മ അമ്മാവന്റെ വീട്ടിലേക്കു താമസം മാറി.അങ്ങനെ ആ വലിയ വീടും മുറ്റത്തെ മാവും ഒറ്റക്കായി.പിന്നീട് എപ്പോഴോ ഓണത്തിന് അവിടെ എത്തുന്ന വിരുന്നുകാർ മാത്രമായി ഞങ്ങൾ ചുരുങ്ങി കഴിഞ്ഞിരുന്നു.പ്ലസ് ടു  കഴിഞ്ഞു ചേച്ചി ബാംഗ്ലൂരിൽ പഠിക്കാൻ പോയി.അച്ഛൻ ചിലപ്പോൾ ഒക്കെ മാമ്പഴംവാങ്ങി വരും പക്ഷെ അതിനൊന്നും പഴയ തേനൂറുന്ന സ്വാദ് ഇല്ല.എന്തോ വിഷം നിറച്ചുവെച്ച വെറുമൊരു പഴത്തിന്റെ സ്വാദ് മാത്രം.... ഇപ്പോൾ  ആ മാവ് പഴയപോലെ പൂക്കാറില്ല..... മൂന്നോ നാലോ വർഷം കൂടുമ്പോൾ മാത്രം പൂക്കും അതിൽ എല്ലാം കാറ്റിൽ പറന്ന് പോകുകയും ചെയ്യും.ഇപ്പോൾ ആ മാവിൽ ആരും പഴയ പോലെ ഊഞ്ഞാൽ ഇടാറില്ല,കുട്ടികൾ ആരും ആ മാവിൽ കല്ലെറിയാറുമില്ല... ആ പുരയിടത്തിൽ ആ വലിയ മുത്തശ്ശി മാവ് ഒറ്റക്ക് ആയതുപോലെ !!

                                                               വർഷങ്ങൾ കടന്നുപോയി ഇപ്പോൾ പലപ്പോഴും ആ മാവ് കാലം തെറ്റി പൂക്കാൻ തുടങ്ങി.ചേച്ചിക്ക് ഇപ്പോൾ നാലാം മാസമാണ് തേനൂറുന്ന മാമ്പഴം കഴിക്കാൻ കൊതിക്കുന്ന സമയം.അങ്ങനെ മാമ്പഴം തേടി ഒരുപാട് നടന്നു എങ്ങും കിട്ടിയില്ല... ഇപ്പോൾ ഞാൻ ആലപ്പുഴയിലേക്കുള്ള യാത്രയിലാണ് അവിടെ ആ മുത്തശ്ശി മാവിൽ അവൾക്കായി ഒരു മാമ്പഴം കാണും ഒരു തലമുറയുടെ സ്നേഹം ചാലിച്ച തേനൂറുന്ന ഒരു ചക്കര മാമ്പഴം......

അക്ഷയ് 

പ്രണയം 
-------------
സമയം 12 മണി കഴിഞ്ഞിരുന്നു.എല്ലാവരും ഉറക്കത്തിലായി ഉറക്കം വരാത്തതുകൊണ്ട് ഞാൻ പുറത്തേക്ക് നോക്കിയിരുന്നു.അവൾക്കും ഉറക്കം വന്നില്ല എന്റെ സൈഡിൽ അവളും ഉണ്ടായിരുന്നു.ചുറ്റും നല്ല ഇരുട്ടാണ് ഡ്രൈവർ ചേട്ടൻ നല്ല മൂഡിലാണ് വണ്ടി നല്ല സ്പീഡിൽ തന്നെ മുന്നോട്ട് കുതിച്ചു.അവളോട് എന്ത് ചോദിക്കണം എന്ന് എനിക്ക് അറിയില്ല .മൗനം അവസാനിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ സംസാരിച്ചു തുടങ്ങി....
'ധ്വനിക്ക് ബ്രദർ/ സിസ്റ്റർ ആരാ ഉള്ളത്...'
'ചേട്ടൻ..'
അവൾ മറുപടി പറഞ്ഞു,
'ആഹാ എന്ത് ചെയ്യുന്നു ഇപ്പോൾ..'
'ന്യൂയോർക്കിൽ ആണ് ഒരു 1 ഇയർ കോഴ്സ് ചെയ്യാൻ പോയതാണ്...'
അവൾ മറുപടി പറഞ്ഞു.
'ചേട്ടൻ എന്താ പഠിച്ചത് ബി ടെക് തന്നെ ആണോ? ..'
'അതെ നേരത്തെ ഒരു കോളേജിൽ പഠിപ്പിക്കുവായിരുന്നു ഇപ്പൊ റിസൈന്‍ ചെയ്തു ന്യൂയോർക്കിൽ പോയി....'
'കൊള്ളാലോ എന്താ ചേട്ടന്റെ പേര്...'
'ദീപക്ക്....'
'നന്ദുന് ആരാ ഉള്ളത്....'
'എനിക്കും ബ്രദർ ആണ്,അനിയൻ..'
അവൾ മൂളി....ഞാൻ വീണ്ടും തുടർന്നു..
'എഞ്ചിനീയറിംഗ് കഴിഞ്ഞു എന്ത് ചെയ്യാൻ ആണ് പ്ലാൻ...'
അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു കള്ള ചിരി വിരിഞ്ഞു. എന്തോ ആ ചിരി കാണാൻ നല്ല ഭംഗിയുണ്ടായിരുന്നു.വീണ്ടും അല്പം നീണ്ട ഒരു ഇടവേള എന്ത് ചോദിക്കണം എന്ന് അറിയില്ല പെട്ടന്ന് മനസ്സിൽ ഒരു ചോദ്യം വന്നു...
'ധ്വനി പ്രണയിച്ചിട്ടുണ്ടോ മുൻപ്....!!' 
അതിനും ഒരു നല്ല ചിരിയായിരുന്നു അവളുടെ മറുപടി.
ഇതുവരെ ഇല്ല...എന്ന് കൂടി അവൾ പറഞ്ഞു.

എന്തോ..കഴിഞ്ഞ 2 വർഷമായി നിന്നെ ഞാൻ പ്രണയിക്കുന്നു എന്ന് പറയാൻ അപ്പോൾ തോന്നിയില്ല.അവിടെ ഇരുന്ന് എപ്പോഴോ അവൾ ഉറങ്ങി പതിയെ എന്റെ തോളിൽ ചാരി കിടന്നു.ഉറക്കം വരാത്തതുകൊണ്ട് ഞാൻ  അനങ്ങാതെ അവിടെ ഇരുന്നു....അവളുടെ മുടിക്ക് നല്ല മണമാണ് !! കുറച്ചു സമയം കഴിഞ്ഞു അവൾ ഉണർന്നു എന്നെ നോക്കി ഞാൻ അവളെ നോക്കി ചിരിച്ചു അവൾ തിരിച്ചും പക്ഷെ ആ ചിരിക്ക് ഒരുപാട് അർഥങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു....
സമയം ഏതാണ്ട് 4 മണിയോട് അടുത്തു വണ്ടി ചുരം കയറി തുടങ്ങിയിരുന്നു ചുറ്റും മഞ്ഞു മൂടി കിടക്കുന്നത് കാണാൻ നല്ല ഭംഗിയാണ്... 
ഞാൻ അവളെ നോക്കി പുത്തൻ കാഴ്ചകളെ ക്യാമറക്ക് ഉള്ളിൽ ആക്കാനുള്ള തിരക്കിലായിരുന്നു അവൾ.ഇടക്ക് ഇടക്ക് ഇടം കണ്ണിട് അവൾ എന്നെ നോക്കുന്നത് ഞാൻ ശ്രദിച്ചിരുന്നു.അവൾ തിരിച്ചു സീറ്റിൽ വന്നിരുന്നു ഒറ്റക്ക് ആണ് ഞാൻ പതിയെ അവളുടെ അടുത്ത് പോയിരുന്നു.

'ധ്വനി,ഞാൻ എന്ന് മുതൽ ആണ് നിന്നെ ശ്രദിക്കാൻ തുടങ്ങിയത് എന്ന് എനിക്ക് ഓർമ്മയില്ല. ഒരുപക്ഷെ ഇന്ന് ഈ ലോകത്ത് എന്റെ അമ്മ കഴിഞ്ഞിട്ട് ഞാൻ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഇഷ്ടപെടുന്ന പെണ്ണ് നീയാണ്.സ്വന്തം പ്രണയം തുറന്ന് പറയാൻ പോലും കഴിവില്ലാത്തവൻ എന്ന് കൂട്ടുക്കാർ കളിയാക്കിയിരുന്നു ചിലപ്പോൾ ഒക്കെ ആ കളിയാക്കലുകൾ കേട്ട് തളർന്ന് പോയിട്ടുമുണ്ട്.അതിന്റെ കാരണം ഈ ലോകത്ത് നീ എന്നും സന്തോഷമായിട്ട് ഇരിക്കണം...ഞാൻ കാരണം ഒരിക്കലും നിന്റെ മുഖം വാടരുത് എന്ന് എനിക്ക് നിർബന്ധമുണ്ടായിരുന്നു. നീ വിഷമിക്കുന്നത് കാണാൻ എനിക്ക് ഇഷ്ടമല്ല,അത് ഇപ്പോഴും ഇഷ്ടമല്ല.എന്റെ മൗനം പലപ്പോഴും തെറ്റുധരിക്കപ്പെട്ടിട്ട് ഉണ്ട്. ഇന്നലത്തെ ദിവസമല്ലാതെ നിന്റെ അടുത്ത് ഞാൻ 10 മിനിറ്റ് തികച്ച സംസാരിച്ചിട്ട് ഇല്ല ഇതുവരെ .നിന്നോട് തുറന്നു പറയണം എന്ന് ഒരുപാട് തവണ മനസ്സുകൊണ്ട് ആഗ്രഹിച്ചിട്ട് ഉണ്ട്,അത് ഒരുപക്ഷെ ഇപ്പൊ പറയാം ധ്വനി എനിക്ക് നിന്നെ ഇഷ്ടമാണ്....ഞാൻ നിന്റെ ഭാഗത്ത് നിന്ന് ഒരിക്കലൂം ചിന്തിച്ചിട്ട് ഇല്ല നീ ഒരു നോ പറഞ്ഞാൽ ഞാൻ ഇത് ഇവിടെ അവസാനിപ്പിക്കും പിന്നീട് ഒരിക്കൽ പോലും നിന്നോട് ഞാൻ ഇത് സംസാരിക്കില്ല.അത് എന്റെ ഉള്ളിൽ തന്നെ ഞാൻ കുഴിച്ചുമൂടും. ഈ ലോകത്ത് ആഗ്രഹിച്ചത് ഒന്നും ഞാൻ ഇതുവരെ സ്വന്തമാക്കിയിട്ട് ഇല്ല ഒന്നും.....എനിക്ക് നിന്നെ ഒരുപാട് ഒരുപാട് ഇഷ്ടമാണ്.അത് എങ്ങനെ പ്രകടിപ്പിക്കണം എന്ന് എനിക്ക് അറിയില്ല ധ്വനി....'

അവൾ സംസാരിച്ചു തുടങ്ങി...
'നന്ദു ഞാൻ നിന്നോട് എന്താ പറയേണ്ടത് നമ്മുടെ ക്ലാസ്സിൽ ഞാൻ സംസാരിക്കുന്നത് വളരെ കുറച്ചു പേരോട് മാത്രമാണ് ബോയ്‌സിൽ രാഹുലിനോട് മാത്രമാണ് ഞാൻ സംസാരിക്കാറുള്ളത് അവൻ എന്റെ നല്ല ഒരു ഫ്രണ്ട് ആണ്.എനിക്ക് എന്തും സംസാരിക്കാനുള്ള ഫ്രീഡം ഇല്ല അവനോട്. പക്ഷെ നീ എന്നോട് സംസാരിക്കാൻ വരുമ്പോൾ എന്തോ ഒരു വല്ലാത്ത ഫീൽ ആണ്.പലപ്പോഴും ഞാൻ ശ്രദിച്ചിട്ടുണ്ട് നിന്റെ സംസാരത്തിൽ നീ എനിക്ക് നൽകുന്ന ബഹുമാനം വേറെ ബോയ്സിനോട് സംസാരിക്കുമ്പോൾ ഒന്നും എനിക്ക് അത് തോന്നിയിട്ട് ഇല്ല.... നന്ദു ഞാൻ എങ്ങനെയാ പറയേണ്ടത്  എനിക്കും നിന്നെ ഒരുപാട്  ഇഷ്ടമാണ്....'
അവൾ പറഞ്ഞു നിർത്തി.ഞാൻ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ആ നുണക്കുഴി കാട്ടിയുള്ള ഒരു കള്ള ചിരി ആ ചിരിക്ക് നല്ല ഭംഗിയുണ്ടായിരുന്നു .ഞാൻ എന്റെ കൈ അവളുടെ കൈയുടെ ഉള്ളിൽ ചേർത്തു അവൾ പതിയെ എന്റെ തോളിൽ തല ചായിച്ചു കിടന്നു. ഒരുപാട് നാളുകൾക്കു ശേഷം ഞാൻ മനസ്സുതുറന്നു ചിരിച്ചു എന്തോ ഒരുപാട് സന്തോഷം ആയതുകൊണ്ടാകാം എന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു ഞാൻ അവളെ നോക്കി അവൾ എന്റെ കയ്യിൽ ഒന്നുകൂടെ മുറുകെ പിടിച്ചു.....
ജീവിതത്തിൽ എന്തൊക്കെയോ നേടി എന്ന് ഒരു തോന്നൽ.... 

അക്ഷയ്.