യാത്രാമൊഴി
---------------------
ചുറ്റും ഒരുപാട് പേരുണ്ടായാലും ഒറ്റക്കായി പോകുന്ന ഒരു സമയമുണ്ട്... ഒരിക്കലും ഒരു തിരിച്ചുവരവിനും വഴിവെക്കാത്ത ഒരു ഏകാന്തത....
ആരാലും ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടാതെ ഒന്നിനെയും തൊട്ടറിയാതെ ആരെയോ ഓർത്തിരിക്കുന്ന ഒരു ഏകാന്തത......
ഉള്ളിൽ പ്രണയം തീർത്ത മതിൽ കെട്ടിൽ തട്ടി തകർന്ന് പോയത് ഒരുപക്ഷെ ഒരു നല്ല സൗഹൃദമാകാം.... ഒരിക്കലും തിരികെ കിട്ടാത്ത ഒരു സൗഹൃദം...
അനുവാദമില്ലാതെ ചെയ്ത തെറ്റിന്റെ ഫലവും പേറി എന്നും ഉള്ളിൽ നീറി നീറി ഒടുക്കം എരിഞ്ഞടങ്ങും.....
അന്നും എന്റെ ശരീരത്തെ നോക്കി നീ നിൽക്കുമായിരിക്കും ഒരുതുള്ളി കണ്ണീർ പൂക്കൾ പോലും പൊഴിക്കാതെ... ഓർമകളിൽ തട്ടി തടഞ്ഞു വരുന്ന കാറ്റിന് ഒരിക്കൽ നിന്റെ ഗന്ധമായിരുന്നു.... പക്ഷെ ഇന്ന് ആ കാറ്റിന് മരണത്തിന്റെ ഗന്ധമാണ്...
ഉള്ളിൽ പ്രാകികൊണ്ട് ഒരു നോട്ടം പോലും തരാതെ നീ തിരിഞ്ഞു നടക്കുമ്പോൾ നീ രക്ഷപെടാൻ നോക്കുന്നത് നിന്നിൽ നിന്ന് തന്നെയാണ്....
അവിടെ എന്റെ മുന്നിൽ തോറ്റ് പോകുന്നതും നീ തന്നെ...
നിന്റെ സ്വരം കേട്ട് ഒരിക്കൽ ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയിരുന്നു....
പക്ഷെ ഇപ്പോൾ ഞാൻ അതിന് ചെവികൊടുക്കാറില്ല...കണ്ടെങ്കിലും പലപ്പോഴും കണ്ടില്ല എന്ന പോലെ ഓടി ഒളിക്കും....
ഒന്ന് മുഖം കറുപ്പിച്ചാൽ എന്റെ ഉള്ള് ശൂന്യമാകും എന്ന് നീ കരുതിയാൽ നിനക്ക് തെറ്റി...
നീ ചെയ്യുന്ന എല്ലാ പ്രവർത്തികൾക്കും വിപരീതവും തുല്യവുമായ ഒരു പ്രതിപ്രവർത്തനം എന്റെ ഉള്ളിൽ ഉണ്ടാകും എന്ന നീ ചിന്തിച്ചില്ല....
പക്ഷെ ഒരിക്കലും നിന്നെ ഞാൻ പ്രണയിക്കില്ല... എന്റെ ഇഷ്ടങ്ങൾ ആരിലും അടിച്ചേൽപ്പിക്കാനും തയ്യാറല്ല...
ഒരിക്കൽ എന്റെ മുന്നിൽ ഒരു നിറപുഞ്ചിരിയുമായി നീ വരുമ്പോൾ നിന്റെ നേരെ നീട്ടാൻ ഒരായിരം ചോദ്യങ്ങൾ എന്റെയുള്ളിൽ ഉണ്ടാകും....
പക്ഷെ നിന്റെ ഒരു ഉത്തരത്തിനും എന്റെ ഉള്ളിൽ എരിഞ്ഞമരുന്ന അഗ്നിപർവ്വതത്തെ കെടുത്താൻ കഴിയില്ലാ.... കൂടുതൽ ശക്തിയായി അത് പുകഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കും...
ഒരിക്കൽ എല്ലാം പുറത്ത് വരും പക്ഷെ എന്റെ മുകളിൽ ആരോ വിരിച്ച ഒരു ചുവന്ന തുണിയും കാണും....
മരണം എന്ന സത്യത്തിന് നിന്റെ മുഖമാണ്.... ആ സത്യത്തെ ഞാൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു... ആരോടും ഒന്നും പറയാതെ... ഒരു നോട്ടം കൊണ്ടുപോലും നോവിക്കാതെ ഞാൻ യാത്ര പറയും എന്നന്നേക്കുമായി.....
മുന്നിൽ വന്ന് നിൽക്കുന്ന മരണമെന്ന സത്യത്തിൽ നിന്നും ഒരിക്കലും ഓടിയൊളിക്കാൻ കഴിയില്ല...
അവസാന നിമിഷവും ഈ രൂപം നിന്റെ കണ്മുന്നിൽ നിന്ന് പ്രകാശിക്കും ഉയർന്ന് പൊങ്ങുന്ന ഒരു തീ നാളമായി.... പതിയെ മണ്ണിനോടും കാറ്റിനോടും കിന്നാരം പറഞ്ഞു അവരിൽ ലയിക്കും....
എന്റെ ഉള്ളിൽ നിന്നും നഷ്ടപെട്ടുപോയതിനെ എല്ലാം ഞാൻ തിരികെ കൊണ്ടുവരാൻ ശ്രമിച്ചിരുന്നു... എന്റെ നഷ്ടങ്ങൾ മറ്റാർക്കും ഒരിക്കലും നികത്താൻ കഴിയില്ല.....
മണ്ണിൽ പെയ്തിറങ്ങുന്ന മഴക്ക് പറയാനുള്ളത് നിന്റെ വിശേഷങ്ങളായിരുന്നു ആ ഓർമകൾക്ക് പക്ഷെ എന്റെ ജീവന്റെ വിലയും.....
തിരിച്ചറിയാതെ പോയ മരണം എന്ന സത്യത്തെ ഞാൻ തേടി പിടികൂടാൻ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.....
ഒരു മടക്കം ഇനി ഒരിക്കലും കഴിയില്ല........
അക്ഷയ്....



