ഒരേമുഖം
----------------
മഴ പെയ്തൊഴിഞ്ഞു.....നല്ല തണുത്ത കാറ്റ് വീശുന്നുണ്ട്....
ഞാൻ ചെവിയിൽ ഇയർ ഫോൺ തിരുകി ബസിന്റെ സൈഡ് സീറ്റിൽ ഇരുന്ന് പാട്ടും കേട്ട് എപ്പോഴോ ഉറങ്ങി പോയി....
അലാറമടിച്ചുകൊണ്ടുപോയ ഒരു ഫയർ എൻജിൻ ആണ് എന്നെ ഉണർത്തിയത്.....
ബസിലെ കണ്ടക്ടർ പറയുണ്ടായിരുന്നു രാവിലെ പത്തനാപുരത്ത് ഉണ്ടായ ബസ് അപകടത്തെ പറ്റി.....
ചുറ്റും നോക്കിയപ്പോൾ എന്റെ സൈഡ് സീറ്റിൽ ഇരുന്ന ആന്റി ഏതോ അന്യഗ്രഹ ജീവിയെ കാണുന്നപോലെ എന്നെ നോക്കികൊണ്ടിരുന്നു....ഒപ്പം ഒരു ചോദ്യവും...
'മോൻ എങ്ങോട്ടാ ...'
'പട്ടാഴി...'
ഞാൻ മറുപടി പറഞ്ഞു....
'അവിടെ എങ്ങോട്ടാ...'
'അങ്ങനെ ചോദിച്ചാൽ അറിയില്ല... ഒരു വീട്ടിൽ പോകാനാണ്... അമ്പലത്തിന്റെ അടുത്താണ്...'
'സ്ഥലവും ഒന്നും അറിയാതെ ആണോ വരുന്നേ....ശരി,വീട്ടുപേര് അറിയുമോ..'
എന്തോ അവരുടെ സംസാരവും പെരുമാറ്റവും ഒന്നും എനിക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല.... ഒട്ടും താത്പര്യമില്ലാത്ത രീതിയിൽ ഞാൻ മറുപടി പറഞ്ഞു...
'ശ്രീ രാഗം...'
'ശ്രീ രാഗമോ....'
'അതെ എന്താ അറിയുമോ ?...'
'ഭാസ്കരൻ മാഷിന്റെ ആരാ മോൻ ?'
'ആരാണ് എന്ന് ചോദിച്ചാൽ.... മാഷിന്റെ മോൾ എന്റെ.... എന്റെ കൂട്ടുകാരിയാണ്........'
'ആഹാ ശ്രീ മോളുടെ കൂട്ടുകാരനാണോ.... ! എന്താ മോന്റെ പേര്...'
'ഗോകുൽ...'
അവർ പുറത്തേക്ക് നോക്കിയിട്ട് എന്നെ നോക്കിയിട്ട് പറഞ്ഞു....
'അപ്പൊ ശരി മോനെ എന്റെ സ്ഥലമായി.... 2 സ്റ്റോപ്പ് കഴിഞ്ഞാ മോൻ ഇറങ്ങേണ്ടത്... അവിടെ ഒരു രണ്ടുമുറി പീടികയുണ്ട്... അതിന്റെ ഇടത്തുകൂടി ഉള്ളിലിലേക്ക് ഒരു വഴിയുണ്ട്..നേരെ നടന്നാൽ മതി അവസാനത്തെ വീടാണ്...'
അവർ സീറ്റിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റ് ഡോറിന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു...
ഞാൻ വിൻഡോയിലൂടെ സൈഡിലേക്ക് നോക്കി.... ഒരു വലിയ പള്ളിയും അതിന്റെ സെമിത്തേരിയുമാണ്....
ബസ് മുന്നോട്ട് നീങ്ങി തുടങ്ങി.. ഞാൻ ബസിൽ ഇരുന്നു അവരെ തിരിഞ്ഞുനോക്കി...
അവർ സെമിത്തേരിയിലേക്ക് നടന്നു പോയി... എന്റെ കാഴ്ചക്ക് അപ്പുറമായി കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു..... അവർ പറഞ്ഞപോലെ രണ്ട് സ്റ്റോപ്പ് കഴിഞ്ഞു ബസ് ഇറങ്ങി ഞാൻ നടന്നു...മനസ്സ് നിറയെ അവളായിരുന്നു....
ശ്രീ ദേവി.... എന്റെ ശ്രീ കുട്ടി........
കോളേജിൽ എന്റെ ജൂനിയർ ആയിരുന്നു അവൾ.... റാഗ് ചെയ്യാൻ വിളിച്ചപ്പോൾ കൂട്ടുകാരികൾക്കിടയിൽ നിന്ന് പരങ്ങുന്ന അവളെയാണ് ഞാൻ ആദ്യമായി കണ്ടത്...പിന്നീട് എപ്പോഴോ ഉള്ളിൽ കയറിക്കൂടി അവൾ.... അങ്ങനെ പല ദിശകളിൽ ചിന്തിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ഞങ്ങൾ പിന്നീട് ഒരേ ദിശയിൽ ചിന്തിക്കാൻ തുടങ്ങി....
ആ കോളേജ് ഇടനാഴികളിൽ ഞങ്ങൾ പ്രണയിച്ചുനടന്നു.....
ചെറുതെങ്കിലും അത്യാവശ്യം വായനക്കാരുള്ള ഒരു ഓൺലൈൻ എഴുത്തുകാരനായിരുന്നു ഞാൻ.....
എന്റെ കൂട്ടുകാരി ഗോപികക്ക് ഞാൻ കഥകളുടെ പ്രാകൃത രൂപം കൊടുക്കുമായിരുന്നു....അവളുടെ പ്രോത്സാഹനം കൊണ്ടാണ് ഞാൻ ഫേസ്ബുക്കിൽ കഥകൾ എഴുതി ഇടാൻ തുടങ്ങിയത്.....
ഇപ്പോൾ എനിക്കുള്ള വളരെ കുറച്ചു കൂട്ടുകാരിൽ ഒരാളാണ് അവൾ....
അവൾ ഇപ്പൊ ഒരു കമ്പനിയിൽ റീസെർച് അസിസ്റ്റന്റ് ആയി വർക്ക് ചെയ്യുന്നു.....
ഇന്ന് ശ്രീയുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോകാൻ പറഞ്ഞതും അവൾ തന്നെ.......
ഇപ്പോൾ എനിക്കുള്ള വളരെ കുറച്ചു കൂട്ടുകാരിൽ ഒരാളാണ് അവൾ....
അവൾ ഇപ്പൊ ഒരു കമ്പനിയിൽ റീസെർച് അസിസ്റ്റന്റ് ആയി വർക്ക് ചെയ്യുന്നു.....
ഇന്ന് ശ്രീയുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോകാൻ പറഞ്ഞതും അവൾ തന്നെ.......
5 വർഷത്തോളം നീണ്ട പ്രണയം.. അതിന്റെ വിരാമം...
ഞാൻ നടന്ന് അവളുടെ വീടിന്റെ മുന്നിൽ എത്തി....
ആ വീട് നന്നായി അലങ്കരിച്ചിരുന്നു......
നാളെ അവളുടെ കല്യാണമാണ്.............
ഇവിടെ അധികനേരം നിൽക്കണ്ട എന്ന ഞാൻ മനസ്സിൽ ഉറപ്പിച്ചിരുന്നു....
അവളുടെ മുഖത്ത് യാതൊരു ഭാവമാറ്റവുമില്ല....
കൂട്ടുകാരുടെ കൂടെ തമാശയും പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന അവളെയാണ് ഞാൻ കണ്ടത്.... വീടിന്റെ ഉള്ളിൽ എല്ലാവരും കല്യാണ തിരക്കിലാണ്......
അവളോട് പറയാൻ എന്തക്കെയോ മനസ്സിൽ കരുതിയിരുന്നു....
പക്ഷെ അവളെ കണ്ട് സംസാരിക്കാൻ എന്തോ എനിക്ക് തോന്നിയില്ല അല്ലെങ്കിൽ എനിക്കതിന് കഴിഞ്ഞതുമില്ല....
അവൾ എന്നെ കണ്ടതുമില്ല...ഞാൻ അവിടെനിന്നും തിരിച്ചിറങ്ങി നടന്നു....
5 വർഷം നീണ്ട ദിവ്യ പ്രണയം....
ഒരു 6 അക്ക ശമ്പളക്കാരനെയോ ഒരു ഗവണ്മെന്റ് ജോലിക്കാരനെയോ കാണുന്നത് വരെ മാത്രമേ അതിന് ആയിസൊള്ളു എന്ന് എനിക്കുതോന്നി....
കൂട്ടുകാരുടെ കൂടെ തമാശയും പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന അവളെയാണ് ഞാൻ കണ്ടത്.... വീടിന്റെ ഉള്ളിൽ എല്ലാവരും കല്യാണ തിരക്കിലാണ്......
അവളോട് പറയാൻ എന്തക്കെയോ മനസ്സിൽ കരുതിയിരുന്നു....
പക്ഷെ അവളെ കണ്ട് സംസാരിക്കാൻ എന്തോ എനിക്ക് തോന്നിയില്ല അല്ലെങ്കിൽ എനിക്കതിന് കഴിഞ്ഞതുമില്ല....
അവൾ എന്നെ കണ്ടതുമില്ല...ഞാൻ അവിടെനിന്നും തിരിച്ചിറങ്ങി നടന്നു....
5 വർഷം നീണ്ട ദിവ്യ പ്രണയം....
ഒരു 6 അക്ക ശമ്പളക്കാരനെയോ ഒരു ഗവണ്മെന്റ് ജോലിക്കാരനെയോ കാണുന്നത് വരെ മാത്രമേ അതിന് ആയിസൊള്ളു എന്ന് എനിക്കുതോന്നി....
ഞാൻ ഗേറ്റ് കടന്ന് മുന്നോട്ട് നടന്നു.... ഇടക്ക് ഇടക്ക് തിരിഞ്ഞു നോക്കി നടന്നു......
ഉള്ളിൽ ഒരായിരം സൂചികൾ കുത്തി ഇറക്കുന്ന പോലെ.....
അവളിൽ വന്ന മാറ്റം എന്നെ അമ്പരപ്പിച്ചു......
തിരിച്ചുനടക്കുമ്പോഴും എന്റെ ഉള്ളുനിറയെ അവൾ തന്നെയായിരുന്നു......
ഇനി ഒരിക്കലും സ്വന്തമാക്കാൻ കഴിയില്ല എന്ന അറിഞ്ഞിട്ടും എന്തോ അവളെ എനിക്ക് ഒരുപാടിഷ്ടമാണ്......
തിരികെ ഞാൻ വീട്ടിലേക്ക് പോയി....
തിരിച്ചുനടക്കുമ്പോഴും എന്റെ ഉള്ളുനിറയെ അവൾ തന്നെയായിരുന്നു......
ഇനി ഒരിക്കലും സ്വന്തമാക്കാൻ കഴിയില്ല എന്ന അറിഞ്ഞിട്ടും എന്തോ അവളെ എനിക്ക് ഒരുപാടിഷ്ടമാണ്......
തിരികെ ഞാൻ വീട്ടിലേക്ക് പോയി....
വീട്ടിൽ എത്തിയിട്ട് ഞാൻ ആരെയും നോക്കിയില്ല.....
എന്റെ മുറിയിൽ പോയി കിടന്നു...നല്ല ക്ഷീണമുണ്ട്........
ആരുടെയൊക്കെയോ നിലവിളികളാണ് എന്നെ ഉറക്കമുണർത്തിയത്....
ഉള്ളിൽ അല്പം പരിഭ്രമത്തോടെ ഞാൻ സ്റ്റെപ് ഇറങ്ങി താഴേക്ക് ചെന്നു....
വീടിന്റെ മുറ്റത്ത് ഒരു ആംബുലൻസ് കിടപ്പുണ്ട്..... ആരൊക്കെയോ ചേർന്ന് ഒരു ഡെഡ് ബോഡി വീടിന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് കൊണ്ടുവരുന്നു....
കൂടി നിന്നവർ ആരോ പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു...
'രാവിലെ ഉണ്ടായ ആക്സിഡന്റ്...ഹോ കണ്ടുനിൽക്കാൻ വയ്യായിരുന്നു.. ഇത്രേ ഒക്കെ ഉള്ളു മനുഷ്യന്റെ കാര്യം....'
വീടിന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയ ഡെഡ് ബോഡിയുടെ മുഖത്തേക്ക് ഞാൻ നോക്കി...... ആ മുഖം കണ്ട് ഞാൻ ഞെട്ടി പിന്നിലേക്ക് മാറി.....
അത് എന്റെ തന്നെ മുഖമായിരുന്നു............
അക്ഷയ്.

No comments:
Post a Comment